Cholesterol Voorlichting

Aderverkalking is het proces van geleidelijke vernauwing van de slagaders. Naarmate men ouder wordt, is er eigenlijk bij iedereen wel enige aderverkalking aanwezig. In het begin geeft dit meestal geen klachten, omdat de vernauwing nog gering is. Pas als de aderverkalking voortduurt en een behoorlijke vernauwing van het bloedvat ontstaat, kunnen er problemen optreden. Het merendeel van de hart- en vaatziekten wordt veroorzaakt door aderverkalking. Enkele voorbeelden hiervan zijn het hartinfarct, de beroerte en de zogenaamde etalagebenen (tijdens het lopen pijn in de benen als gevolg van aanzienlijke vaatvernauwingen).

Een hoog LDL cholesterol is een belangrijke risicofactor voor aderverkalking. Een teveel aan LDL-deeltjes zal op een gegeven moment namelijk door de vaatwand heen dringen en vervolgens ter plekke neerslaan. Zogenaamde opruimcellen (monocyten / macrofagen) dringen nu snel de vaatwand binnen om het LDL cholesterol op te ruimen. Echter als er te veel LDL-deeltjes zijn, ‘overeten’ de opruimcellen zich en gaan schuimen. De schuimcellen hopen zich op en vormen uiteindelijk een vetophoping in de vaatwand. Deze vetophoping wordt een ‘plaque’ genoemd. Dit is de eerste fase in de ontwikkeling van aderverkalking.

Doordat de vetophoping groeit, ontstaat een bult aan de binnenkant van deze ader en wordt de vaatwand naar binnen gedrukt. Door deze bult vernauwt de ader en zodoende heeft aderverkalking vernauwde bloedvaten als gevolg. Plaques kunnen echter nog veel vervelender gevolgen hebben. Het lichaam probeert de plaque te beschermen door er een hard kapje overheen te leggen, zoiets als een korst. Als de plaque niet meer groeit, kan dit harde kapje de plaque stabiliseren. Echter wanneer de plaque blijft groeien zal door de druk van het opgehoopte vet het kapje scheuren. Als de inhoud van de plaque in het lichaam vrijkomt, wordt door het lichaam een stollingsreactie opgeroepen en een bloedstolsel gevormd om het gat te dichten. Hierdoor kan de al vernauwde ader echter helemaal geblokkeerd worden waardoor het weefsel daarachter geen zuurstof meer krijgt en dus afsterft. De afbeelding onderaan deze pagina geeft een illustratie van dit proces. Als dit in de bloedvaten van het hart gebeurt, leidt het zuurstoftekort in eerste instantie tot pijn op de borst, dit wordt angina pectoris genoemd. Langdurige blokkade van de zuurstoftoevoer heeft een hartinfarct tot gevolg. Een zuurstoftekort kan ook plaatsvinden in de aders van de hersenen. Kortdurend zuurstoftekort naar de hersenen hebben een TIA (Transient Ischemic Attack) als gevolg. Wanneer de vaatwand langdurig is afgesloten van zuurstoftoevoer kan een beroerte ontstaan.

Meer over risicofactoren die de kans op aderverkalking vergroten, leest u in de rubriek risicofactoren.
Je kunt er ook voor kiezen om terug te gaan naar de homepagina over cholesterol